Gwara myśliwska

Słownik gwary myśliwskiej

– A – ambona – stanowisko strzeleckie nad ziemią, zbudowane na słupach, czasem na drzewie – B – babrzysko – miejsce kąpieli dzików i jeleni badylarz – samiec łosia, o porożu w formie odnóg a nie łopat (zobacz: łopatacz) badyle – nogi jelenia, łosia barłóg – legowisko dzików, niedźwiedzi basior – dorosły samiec wilka basista – jeleń byk wyróżniający się grubym głosem na rykowisku biegi – nogi dzika bekowisko – okres, miejsce godów u danieli biała stopa – teren polowania pokryty śniegiem blaski – oczy zająca (trzeszcze) bokobrody – kępki dłuższych włosów czuciowych, wyrastające na policzkach rysia, żbika breneka – potocznie o naboju i pocisku kulowym do broni śrutowej bródka – krótkie piórka u nasady ogona słonki, element ozdobny kapelusza myśliwskiego bukowisko – okres godowy u łosi bulgot – głos wydawany przez koguta cietrzewia podczas toków burknięcie- odgłos podrywającego się z ziemi do lotu jarząbka byk – nazwa samca jelenia, daniela, łosia lub żubra – C – cewki – nogi sarny chłyst – młody samiec jelenia, towarzyszący chmarze podczas rykowiska chmara – stado jeleni, danieli, łosi i żubrów chyb – długa i gęsta szczecina na karku u dzika chwost – ogon muflona lub pęk długich włosów na końcu ogona dzika comber – część tuszy zająca i zwierzyny płowej czarna stopa – polowanie bez śniegu cieki-nogi- kuraków – D – darniak – rogacz o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy dryling – trójlufowa broń myśliwska o różnym układzie luf dwudziestka – myśliwska broń śrutowa kaliber 20 dwunastka – myśliwska broń śrutowa kaliber 12 – E – ekspres – łamana, kulowa, dwulufowa broń myśliwska – F – farba – krew zwierzyny fajki – kły wyrastające z górnej szczęki dzika fladry – sznury z zamocowanymi kawałkami czerwonego płótna używane do polowań na wilki – G – gach – dorosły samiec zająca gawra – zimowe legowisko niedźwiedzia ględzenie – głos wydawany przez łanię grandle – szczątkowe kły w górnej szczęce u jeleniowatych grzęzy – wymiona samic Łosia i Jelenia guzik – zwykle pierwsze poroże kozła gomóła – samiec okresowo nie posiadający poroża gwizd – ryj dzika – H – haki – poroże kozicy huczka – okres godowy u dzików – J – jaźwiec – borsuk – K – kantak – pazur na tylnym palcu ptaka drapieżnego kęsy – zęby u drapieżników kita – ogon lisa klapak – nielotna młoda lub nielotna dojrzała kaczka w okresie zmiany upierzenia klapanie – pierwsza z czterech części pieśni tokowej głuszca klępa – samica łosia, łosza kniejówka – broń myśliwska o dwóch lufach – kulowej i śrutowej korkowanie – trzecia z czterech części pieśni tokowej głuszca komora – klatka piersiowa u zwierzyny kotlina – legowisko zająca w śniegu korona – zwieńczenie poroża jelenia w formie minimum trzech odnóg kot – zając kotlina – zagłębienie wygrzebane w ziemi, legowisko zająca koza – samica sarny kozioł – samiec sarny krykucha – dzika kaczka wyhodowana w niewoli, wykorzystywana do wabienia kaczorów na wiosennych polowaniach w okresie godów kucharka – pierwsza kaczka przybywająca na zloty kulka – haczyk służący do patroszenia ptactwa kulkowanie – patroszenie tuszki ptaka za pomocą kulki kwadruplet – oddane cztery celne następujące po sobie strzały kwiat – ogon zwierzyny płowej i borsuka kwiatek – biała sierść na końcu ogona lisa – L – lampy – oczy wilka latarnia – głowa wilka legawiec – wyżeł licówka – łania przewodniczka linia – szereg myśliwych na polowaniu zbiorowym linijka – pojazd konny, służący do podwożenia myśliwych w trakcie polowania lira – ogon cietrzewia liszka – samica lisa liściarka – zebrane i zasuszone pędy drzew i krzewów, wykładane w zimie jako karma lizawka – urządzenie łowieckie instalowane w terenie, służące do wykładania soli dla zwierzyny loftki – gruby śrut o średnicy powyżej 4,5 mm używany do polowania na wilki loty – skrzydła ptaków locha – samica dzika lustro, lusterko – jasna sierść na pośladkach u zwierzyny płowej, u nasady ogona, talerz – Ł – łałok – luźna, obwisła skóra podgardla żubra. łania – samica jelenia i daniela łańka – młoda łania, nie prowadząca cielaka łopaty – forma poroża łosia i daniela w postaci szerokich, spłaszczonych powierzchni zwieńczonych licznymi sękami łopatacz – samiec łosia, o porożu w formie łopat (zobacz: badylarz) łosza – samica łosia, klępa łoszak – młody łoś łowiec – stara nazwa myśliwego łyżka – ucho zwierzyny płowej – M – maiż – młody orzeł, jastrząb lub sokół którego zaczęto wprawiać do polowania marczak – młody zając urodzony w marcu medalion – trofeum w formie spreparowanej głowy z szyją zwierzęcia mięsiarz – nieetyczny myśliwy, kierujący się głównie chęcią pozyskania tuszy mikot – wabik używany do wabienia kozłów miot – kolejne z pędzeń na polowaniu zbiorowym mykita – lis myłkus – samiec zwierzyny płowej o zniekształconym, zdeformowanym porożu mnich – samiec nie posiadający poroża – N – nadoczniak – druga od czaszki odnoga w porożu jelenia naganka – naganiacze uczestniczący w polowaniu, płoszący zwierzynę w kierunku myśliwych narogi – jadalne narządy wewnętrzne u zwierzyny grubej na kulawy sztych – na ukos z przodu na sztych – na wprost z przodu, przodem niedolisek – młody lis – O – obielanie – zdejmowanie skóry z upolowanego zwierzęcia oczniak – pierwsza od czaszki odnoga w porożu jelenia, daniela odyniec – samiec dzika omyk – ogon zająca opierak – trzecia od czaszki odnoga w porożu jelenia organista – młody byk, pierwszy rozpoczynający rykowisko – P – paśnik – drewniana konstrukcja służąca do dokarmiania zwierzyny grubej, szczególnie w okresie zimowym. parkoty – okres godowy u zajęcy parostki – poroże rogacza perły – charakterystyczne wyrostki kostne na porożu u jeleniowatych perukarz – kozioł o zdeformowanym porożu w formie narośli pokrytej scypułem pędzel – kiść dłuższych włosów u nasady penisa jelenia, muflona, dzika piastun – młody niedźwiedź, pozostający z matką do następnego roku pielesz – gniazdo ptaka drapieżnego pies – samiec lisa, borsuka, jenota płowa zwierzyna – sarny, daniele, jelenie i łosie podryw – sposób polowania, polegający na strzelaniu do ptactwa wypłaszanego przez samego strzelca pokot – ogół upolowanej zwierzyny, ułożony na zakończenie polowania z zachowaniem myśliwskiej hierarchii gatunków polano – ogon wilka pole – określenie wieku psa myśliwskiego – rok pracy psa ponowa – świeży śnieg posoka – farba, krew zwierzyny grubej posyp – paśnik dla kuropatw i bażantów formie daszku przelatek – dzik w drugim roku życia pudlarz – myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów – R – rabiec – młody ptak łowczy, jeszcze pstrokaty; lub (z ros.), młody sokół lub jastrząb, nazwa od rabego koloru upierzenia rapcie – racice dzika rogacz – samiec sarny rosochy – poroże łosia w formie łopat rozłoga – rozstaw poroża zwierzyny płowej róże – pierścienie kostne u nasady poroża zwierzyny płowej rudel – stadko, stado saren rykowisko – okres, miejsce godów jeleni – S – sadyba – koliba, kwatera myśliwska samura – stara samica dzika żyjąca samotnie scypuł – owłosiony, ukrwiony naskórek pokrywający formujące się poroże selekt – zwierzę kwalifikujące do odstrzału selekcyjnego, np. z powodu słabych cech dziedzicznych sęki – rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela siuta – samica sarny skoki – nogi zająca słuchy – uszy zająca strzelba – śrutowa broń myśliwska strzyże – włosy u nasady nosa zająca suknia – sierść zwierzyny płowej i dzika szable – kły dzika wyrastające z dolnej żuchwy szarak – zając szczwacz – osoba układająca charty i ogary szczwać – polować z chartami szesnastka – myśliwska broń śrutowa kaliber 16 szlifowanie – czwarta ostatnia część pieśni godowej głuszca szpicak – młody samiec zwierzyny płowej o porożu w formie prostych tyk bez odnóg szydlarz – samiec u jeleniowatych o porożu bez odnóg sztucer – myśliwska broń kulowa z gwintowaną lufą siadło – drzewo, na którym zasiadł na noc głuszec – Ś – ścinka – fragmenty sierści, odcięte od tuszy przez pocisk. ślepia – oczy drapieżników ślimy – rogi muflona świece – oczy żubra, zwierzyny płowej, kozicy, muflona i dzika – T – tabakiera – zakończenie gwizdu, nos u dzika troki – rodzaj wielorzemykowych pęt, zazwyczaj skórzanych lub sznurkowych, służących do noszenia upolowanego ptactwa. trzeszcze – oczy zająca turzyca – sierść zająca i królika tusza – ciało upolowanej zwierzyny grubej tuszka – ciało upolowanej zwierzyny drobnej – U – ubić – trafić, upolować unosić – przyzwyczaić ptaka łowczego do przebywania na ręce sokolnika – V – varmint – rodzaj sztucera z nieco cięższą, masywniejszą lufą, bez muszki i szczerbinki. – W – wachlarz – ogon koguta głuszca wadera – samica wilka wiatr – węch u psa myśliwskiego dolny wiatr – charakterystyczny sposób pracy psa myśliwskiego, z głową przy ziemi górny wiatr – sposób pracy psa myśliwskiego, z głową uniesioną warchlak – młody dziczek w pierwszym roku życia wataha – stado dzików lub wilków wieniec – poroże jelenia wietrznik – nos psa i zwierząt drapieżnych wnyk – pętla do łapania zwierzyny, zastawiana przez kłusownika wycinek – dzik samiec w trzecim – czwartym roku życia wykot – narodziny młodych u królika, zająca, sarny, kozicy i muflona wyprzedzenie – zakład jaki daje się celując i strzelając do poruszającego się zwierzęcia – Z – zabawca – pies gończy, który nie mogąc odnaleźć tropu, głosi w jednym miejscu zestrzał – miejsce, w którym stało zwierzę w chwili przyjęcia kuli. zierniki – oczy ptaków złom – gałązka z drzewa iglastego wsadzana do pyska zwierząt ułożonych w pokocie

Komentarze są wyłączone.